Error message

Deprecated function: Function create_function() is deprecated in eval() (line 1 of /home/epaideia/public_html/modules/php/php.module(80) : eval()'d code).

Τι μαθαίνουμε στα παιδιά για τη γνώση;

Δρ Αθηνά Στεφανάτου

Ιατρική Ψυχολόγος

 

Τι μαθαίνουμε στα παιδιά για τη γνώση; Ότι οι πανελλαδικές είναι μια επένδυση – μια επένδυση οικονομικού χαρακτήρα: θα μπω στο Πανεπιστήμιο και θα βγω έτοιμος/η για την αγορά εργασίας. Και για να γίνει αυτό οι γονείς μου θα έχουν επενδύσει βέβαια, για να μάθω καλύτερα τα μαθήματα μου, σε φροντιστές, δασκάλους και πόσο μάλλον σε ένα σύστημα Παιδείας (διαρκώς αμφισβητούμενο και αγαπημένο θέμα συζήτησης της παρέας των μεγάλων!).

Και έρχονται οι Πανελλαδικές. Και δεν υπάρχει πισωγύρισμα. Ή θα πάνε καλά ή δε θα πάνε καλά τα πράγματα. (Δηλαδή, καλά θα είναι τα πράγματα αν πετύχεις σε μια σχολή, και κακά αν δεν πετύχεις, άσχετα σε ποια σχολή).  Και φυσικά δεν είναι όλα τόσο απλά: μοιάζει πολύ με την προετοιμασία για τις Πανελλαδικές. Αν έχεις διαβάσει καλά, που σημαίνει αν ξέρεις τι πρέπει να διαβάσεις και πως, σε πόσο χρόνο και σε τι συχνότητα, τότε θα γράψεις καλά. (Εντάξει, παίζει ρόλο και η τύχη! Αν δεν αρρωστήσεις πριν πας να δώσεις, αν ‘πέσει’ το αγαπημένο σου κεφάλαιο στην Ιστορία, οι μετοχές σου ανεβαίνουν!).  Έτσι είναι και η προετοιμασία για τη αποτυχία ή την επιτυχία στις εξετάσεις. Ξέρεις να παίζεις και να χάνεις; Ξέρεις να παίζεις και να κερδίζεις;

Αν χάσεις θα αισθανθείς ντροπή και ενοχές. (Διάβασες όσο έπρεπε, Καλά σου το έλεγαν όλοι πως θα μπουν δύσκολα θέματα φέτος!).

Μπορεί να μη θέλεις να ξαναδείς την Φυσική ξανά ποτέ στην ζωή σου.

Μπορεί να θέλεις να μην ξαναδώσεις ποτέ εξετάσεις γενικά.

Μπορεί να σου φταίνε όλοι – να είσαι θυμωμένος/η με το σύστημα, τους καθηγητές σου, τους γονείς σου. Να σου φταίει το σπίτι σου, το γραφείο σου, ο από πάνω που έβαζε δυνατά μουσική κάθε απόγευμα όταν εσύ διάβαζες και φυσικά οι ‘επιλογές’ του Υπουργείου Παιδείας για να ‘κόψει’ μαθητές.

Σίγουρα έχεις πάρει μια μεγάλη ανάσα και την κρατάς ακόμα μέχρι την στιγμή των αποτελεσμάτων. Θα εκπνεύσεις;

Μετά θα έρθει η αυτοκριτική σου, σαν τον Τζέμινι Κρίκετ στον ώμο σου, να σου θυμίσει τι δεν πήγε καλά με την στρατηγική σου.  Και μετά θα έρθουν γνωστοί και φίλοι πιο ψύχραιμοι να προτείνουν λύσεις, και μπορεί και να τους ακούσεις και να αποφασίσεις να ξαναδώσεις εξετάσεις (όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για τα όνειρα σου, ‘ρε γαμώτο’).

Αν η επικοινωνία με τους γονείς ήταν καλή σε αυτά τα χρόνια της εφηβείας, σε αυτή τη φάση ελπίζω να σου θυμίσουν ότι είσαι άνθρωπος (και όχι μηχάνημα παραγωγής εξισώσεων!). Και ότι δικαιούσαι να αποτύχεις πόσο μάλλον να κάνεις λάθη.  Έχεις ακόμα ένα πολύ σημαντικό μάθημα να δώσεις, ζωής αυτήν τη φορά και όχι Ιστορίας.  Έχεις να μάθεις να επιμένεις.  Και η εξεταστική εδώ είναι η καθημερινότητα σου. Καθημερινά έχεις να επιμένεις – δεν φτάνει μια αποτυχία για να εγκαταλείψεις.

Ελπίζω να σε αφήσουν να ξεκουραστείς για το καλοκαίρι.  Η ανάσα που κρατάς ακόμα και η σκέψη ‘όχι πάλι τα ίδια του χρόνου’ είναι από την κούραση. Χρειάζεσαι κάποιον σύμβουλο για τα επόμενα βήματα. Για να ακούσεις παραδείγματα άλλων, να εξετάσεις λύσεις και να αποφασίσεις τι είναι καλύτερο για σένα. Και πρέπει το μυαλό να είναι καθαρό και να είσαι ψύχραιμος/η.  Συνεχίζεις να είσαι ο εαυτός σου,- έχεις πετύχει τόσα άλλα πράγματα θυμάσαι;- είτε έγραψες καλά είτε όχι.  Όσοι από τους ανθρώπους γύρω σου το θυμούνται αυτό και στο θυμίζουν, θα είναι οι σύμμαχοι σου για το μέλλον.  Α! Μπορεί να θέλεις να βάλεις και τα κλάματα. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένας ‘σιωπηλός’ ώμος!

Μάθε να πανηγυρίζεις για τους φίλους σου.  Κάποιοι μπήκαν στο Πανεπιστήμιο.  Είναι ενθουσιασμένοι μέσα τους και δεν ξέρουν πώς να το δείξουν καλά μπροστά σου. Ξέρεις τι παθαίνουν αυτοί; Αισθάνονται δικαιωμένοι. Δεν είμαι σίγουρη αν είναι χαρά. Σίγουρα είναι δικαίωση. Μπορεί και όλοι γύρω τους να το θεώρησαν δεδομένο ότι θα πετύχουν ‘αφού είναι τόσο καλοί μαθητές’. Το αντίθετο θα τους έκανε εντύπωση.  Kι αυτοί δε θα θέλουν να ξαναδούν τα Μαθηματικά ή την Έκθεση όπως κι εσύ.  ‘Όχι άλλο’ θα λένε. Και μετά τον πανηγυρισμό θα έχουν μια δεύτερη αγωνία: τώρα αρχίζει κάτι καινούριο. Θα φύγω από το σπίτι μου; Θα πάω σε άλλη πόλη; Θα τα καταφέρω; Kι άλλα μαθήματα! Και πιο δύσκολα.

Επιτυχία ή Αποτυχία; Νομίζω ότι και τα δύο θέλουν κουβέντα. Και ψυχραιμία. Και χρόνο μέχρι να τα συνειδητοποιήσουμε και να τα βάλουμε σε τάξη.  Για εκείνο που είμαι σίγουρη είναι ότι η γνώση δεν τελειώνει ποτέ. Αυτό θέλω να καταλάβεις μόνο.